Najstarsza część cmentarza rzymsko-katolickiego w Głowaczowie w rejestrze

środa, 07 maja 2014 11:37

Najstarsza część cmentarza rzymsko-katolickiego w Głowaczowie (pow. kozienicki) została wpisana do rejestru zabytków.

Wpisem objęto najstarszą część cmentarza (południowo-zachodnią) w granicach zewnętrznych muru ogrodzenia, ograniczoną od wschodu drogą, boczną alejką – prostopadłą do alei głównej, układ przestrzenno-komunikacyjny, bramę główną z 1911 roku, kaplicę Cecylii Dobieckiej z drugiej połowy XIX wieku, kwaterę żołnierzy poległych w 1939 roku, nagrobki i płyty nagrobne sprzed 1950 roku.

Cmentarz został założony w pierwszej połowie XIX wieku. Najbardziej wartościowa pod względem przestrzennym, artystycznym i historycznym jest jego część południowa-zachodnia. Zachowało się wiele cennych nagrobków z XIX wieku i pierwszej połowy XX wieku, prezentujących różne typy: płyta nagrobna, krzyż na cokole, figura na cokole, obelisk na cokole, pień drzewa, stela, płyta nagrobna. Przeważnie są wykonane z piaskowca, ale występują również granitowe, marmurowe i żeliwne. Wśród pochowanych na cmentarzu znajdują się osoby zasłużone dla Głowaczowa: powstańcy, żołnierze, miejscowi księża, dziedzice Głowaczowa i Leżenic (rodzina Boskich, Ostrorogów). Najstarszy jest murowany nagrobek Barbary i Andrzeja Boskich z pierwszej połowy XIX wieku w formie krzyża na cokole. Na szczególną uwagę zasługują: żeliwny nagrobek ks. Władysława Barcińskiego z 4 ćw. XIX wieku, piaskowcowy nagrobek rodziny Boskich przedstawiający figurę Matki Boskiej na cokole z 3 ćw. XIX wieku, nagrobek Barbary Boskiej z początku XX wieku w formie krzyża-steli, wykonany z czerwonego piaskowca, granitowy nagrobek Henryka Ostroroga z początku XX wieku z oryginalnie ukształtowanym obeliskiem oraz nagrobek Karola Dunin Wąsowicza z 4 ćw. XIX wieku w formie steli architektonicznej z piaskowca. Wiele nagrobków posiada ślady postrzałów, powstałe we wrześniu 1939 roku w trakcie „bitwy o Głowaczów”. Po stronie północnej od alei głównej znajduje się zbiorowa kwatera Żołnierzy Polskich 13 Dywizji Piechoty Strzelców Kresowych, poległych podczas II wojny światowej 9-10 września 1939 roku.

Najstarsza część cmentarza zajmuje eksponowane stanowisko w krajobrazie kulturowym. Stanowi materialny dokument dziejów parafii i miejscowości, tym cenniejszy, że z powodu działań wojennych w latach 1939-45, zniszczonych zostało wiele historycznych obiektów w Głowaczowie.

Kolejny zabytek na Mazowszu

środa, 07 maja 2014 11:31

Drewniany dwór z 3 ćw. XIX wieku, usytuowany w miejscowości Prędocin-Kolonia (gm. Iłża) został wpisany do rejestru zabytków.

Dom wzniesiono około 1870 roku przez ówczesnego dzierżawcę Mokijewskiego. Od początku XX wieku do 1939 roku jego właścicielem był Stanisław Herniczek. Po zakończeniu II wojny światowej, majątek upaństwowiono. Budynek dworu znajduje się na terenie zabytkowego parku. Obiekt nawiązuje architektonicznie do willi w typie szwajcarskim, wznoszonych na terenie zaboru rosyjskiego oraz stylistycznie, głównie w zakresie dekoracji i detalu architektonicznego do rozwiązań stosowanych w architekturze drewnianej w Rosji tego okresu.

Dekoracja snycerska i detal architektoniczny zachowały się niemal kompletnie. Budynek stanowi przykład oryginalnej architektury drewnianej w regionie radomskim. Odznacza się bogactwem form architektonicznych i wyjątkowym na tym terenie detalem snycerskim, naśladującym elementy architektury murowanej (profilowane gzymsy, fryz zdobiony rzeźbionymi wieloliśćmi, płaskorzeźbione pilastry i ozdobne obramienia otworów okiennych i drzwiowych z ozdobnymi naczółkami). Częściowo zachowała się też drewniana stolarka okienna i wewnętrzna stolarka drzwiowa, a także drewniana klatka schodowa.

Licytacja - Skoda Octavia Classic 1,9 SDI

środa, 30 kwietnia 2014 13:34

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków w Warszawie, w imieniu którego działa Kierownik Delegatury w Ciechanowie, zaprasza na aukcję zbędnego majątku trwałego urzędu –auta SKODA OCTAVIA Classic 1,9 SDI, 2003 [więcej]