Budynek browaru w Sarnakach zabytkiem
piątek, 06 października 2017 12:46
Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków – Jakub Lewicki podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków budynku browaru, zlokalizowanego w Sarnakach przy ul. 3 maja, z uwagi na zachowane wartości artystyczne oraz historyczne.
Pierwszy browar w Sarnakach powstał w 1874 r. W 1902 r. zlicytowany zakład kupił Józef Szummer. Do 1905 r. wybudował do dziś istniejące, murowane budynki. Podczas I wojny światowej, pozbawiony większości urządzeń browar zawiesił działalność. Produkcję wznowiono w 1916 r. Działania wojenne 1939 – 1945 nie poczyniły szkód w browarze. Zakład pozostał własnością rodziny Szummerów do 1948 r., kiedy to umarła Maria Szummerowa – ostatnia właścicielka. Po jej śmierci browar przeszedł w zarząd komisaryczny i dopiero w 1950 r. został upaństwowiony. Produkcję sukcesywnie zmniejszano od początku lat 60., przebiegała na linii produkcyjnej zainstalowanej jeszcze przez Józefa Szummera. Dopiero pod koniec dziesięciolecia zakład zmodernizowano, wymieniając urządzenia produkcyjne. Ostatnia partia piwa opuściła browar 16 stycznia 1975 r. Z browaru usunięto urządzenia browarnicze, a budynek zamieniono na magazyn. W 1992 r. browar sprywatyzowano.
Obiekt jest przykładem architektury przemysłowej początku XX w. Jest związany z historią Sarnak i stanowi ważny akcent w miejscowym krajobrazie.
Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków
Neogotycki kościół na Białołęce zabytkiem
wtorek, 26 września 2017 11:30
Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków – Jakub Lewicki podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków kościoła pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, powstałego w l. 1908 - 1913, położonego w Warszawie przy ul. Klasyków 21/23, z uwagi na zachowane wartości artystyczne i historyczne.
Obiekt jest skromnym i dobrym przykładem architektury neogotyckiej. Ten styl w architekturze rozpowszechnił się na ziemiach polskich w połowie XIX w. W tym czasie często wybierano dla budowli sakralnych gotycką szatę stylową, odwołując się do średniowiecznej tradycji chrześcijańskiej Europy zachodniej. W przypadku kościoła pw. Narodzenia NMP nawiązanie do stylu gotyckiego występuje na różnych płaszczyznach. Przejawia się on zarówno w konstrukcji poprzez użycie szkarp i sklepień gwiaździstych, jak i zastosowanym materiale – nieotynkowanej cegle oraz szeregu detali.
Budowa kościoła została zainicjowana w 1908 r. przez rejenta hipoteki warszawskiej Krzysztofa Kiersnowskiego. Zamysłem Kiersnowskiego było utworzenie w Płudach letniska – uzdrowiska. Pierwszym etapem tego przedsięwzięcia była budowa kolei wąskotorowej na trasie Most Kierbedzia – Jabłonna, która dowoziłaby letników z Warszawy. Następnie miała powstać świątynia, która służyłaby przyszłym letnikom i kuracjuszom. Dlatego Kiersnowski wydzielił ze swoich gruntów i ofiarował działkę pod budowę kościoła. Jako budowniczego i kierownika robót budowlanych zaangażował Wacława Wędrowskiego. Po założeniu fundamentów i wzniesieniu murów na wysokość ok. metra budowę wstrzymano ze względu na kłopoty finansowe fundatora. Zmobilizowani przez Marię Wędrowską - żonę budowniczego mieszkańcy zawiązali nieformalny komitet i zbierali środki na budowę kościoła. Dzięki ich staraniom po dwóch latach przerwy prace zostały znów podjęte i uroczyście zakończone poświęceniem kościoła 8 września 1913 r.
Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków
Praska kamienica zabytkiem
wtorek, 26 września 2017 10:56
Jakub Lewicki – Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków podpisał decyzję o wpisie do rejestru zabytków kamienicy rodziny Ahrens, wzniesionej w l. 1913-1914, położonej w Warszawie przy ul. Jagiellońskiej 27, z uwagi na zachowane wartości artystyczne i historyczne. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Obiekt został wybudowany na zlecenie warszawskiej rodziny Ahrens, z której wywodzili się bracia Gustaw i Ludwik, będący właścicielami garbarni położonej w Warszawie przy ul. Wawrzyszewskiej i św. Stanisława. Czynszowa kamienica otrzymała wielkomiejski charakter w postaci 6-kondygnacjowej bryły, bogato zdobionej fasady oraz dekoracyjnie opracowanych wnętrz. Wystrój oraz wyposażenie, m. in. w windy, wskazuje, że była ona przeznaczona dla lepiej sytuowanych najemców. O wartościach artystycznych obiektu świadczą zachowane elementy detalu architektonicznego oraz dekoracji ornamentalnej fasady, wykonane w stylistyce historyzującej w postaci frontoników obramień okiennych, płaskorzeźbionych zworników, girland, medalionów, płycin i wsporników. Całość uzupełniono boniowaniem oraz wysokimi niszami i pseudowykuszami dodającymi kamienicy monumentalności. O bogactwie zastosowanych motywów dekoracyjnych świadczą również reprezentacyjne klatki schodowe z ozdobnymi metalowymi balustradami zestawionymi z barwnymi, lastrykowymi podestami i stopniami schodów.
Budynek dokumentuje także intensywny rozwój Starej Pragi, której zabudowa powstająca w pierwszych dziesięcioleciach XX w., zyskiwała ten sam wielkomiejski charakter i gabaryty, co zabudowa śródmiejska. Cechą charakterystyczną kamienic czynszowych było szczelne wypełnienie posesji wokół wewnętrznego podwórza, będącego jedynym źródłem światła dziennego dla mieszkań umieszczonych w oficynach. Przedmiotowy budynek jest przykładem kamienicy o podwyższonym standardzie, gdzie oprócz bogatej dekoracji uwagę zwracają mieszkania o dużych powierzchniach (tylko cztery na piętro) umieszczone już nie tylko w budynku frontowym ale i w tylnej oficynie. Każde z nich posiadało dwa wejścia, z klatki reprezentacyjnej oraz dla służby z klatki kuchennej, ze służbówką zlokalizowaną przy kuchni. Układ ten, nadal czytelny pomimo wtórnych podziałów, dokumentuje sposób funkcjonowania przedwojennego społeczeństwa, dla którego codziennością było korzystanie z usług służby, obecnej w mieszkaniu przez całą dobę. Powyższe decyduje tym samym o wartościach naukowych kamienicy.
Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje odwołanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Rzecznik Prasowy
Mazowieckiego Wojewódzkiego
Konserwatora Zabytków
Strona 132 z 362
«PoczątekPoprzednia131132133134135136137138139140NastępnaOstatnie»
